We gaan al enige jaren wekelijks naar de St. Gabriel Church in Guguletha, een township vlak bij Kaapstad. Het is een zwarte katholieke kerk, waar we ons erg thuis voelen en door de kerkgangers worden we altijd heel vriendelijk ontvangen. Met een van de vrouwen, Tombi, heb ik een heel vriendschappelijk contact opgebouwd. We waren vorige week al naar deze kerk geweest, en nu gaan we voor de tweede keer in gezelschap van Cobi en Ton uit Hillegom. Het zijn vrienden, die ook al jaren in dit deel van Zuid Afrika komen en hier zelf een huis hebben.
Na afloop van de kerkdienst rijden we naar Macassar, een plaatsje tussen Kaapstad en Somerset West. Ton heeft daar sinds vorig jaar een project opgezet en dat gaan we bekijken. Het gaat om een kleine, beginnende creche, opgezet door Christine. Christine woont met haar man in een township in Macassar en paste daar op een beperkt aantal kinderen uit de buurt. Maar er kwamen er steeds meer, en nu zijn het al meer dan 20 in de leeftijd tussen 3 maanden en drie en een half jaar. Ton is begonnen met het veilig maken van dit plekje en het gebouwtje te verstevigen.
Na afloop van de kerkdienst rijden we naar Macassar, een plaatsje tussen Kaapstad en Somerset West. Ton heeft daar sinds vorig jaar een project opgezet en dat gaan we bekijken. Het gaat om een kleine, beginnende creche, opgezet door Christine. Christine woont met haar man in een township in Macassar en paste daar op een beperkt aantal kinderen uit de buurt. Maar er kwamen er steeds meer, en nu zijn het al meer dan 20 in de leeftijd tussen 3 maanden en drie en een half jaar. Ton is begonnen met het veilig maken van dit plekje en het gebouwtje te verstevigen.
Ik ben onder de indruk. Het ziet er prachtig uit, en Christina maakt een schone en opgewekte indruk.
Er zijn nu, op zondag, bijna geen kinderen. We gaan er in de komende weken zeker nog even terug om de creche in vol bedrijf te zien en wat eten en kleertjes te brengen.
Nu we toch in Macassar zijn rijden we onaangekondigd door naar het Tereo Home, de dag- en nachtopvang van de Tereo Mission School. Linda, een van de huismoeders, is aanwezig, en ook de kinderen zijn er. Het is immers zondag en vakantie. Het is een enthousiast weerzien. De kinderen herkennen mij vliegen me in de armen. Ze vragen of ik hun tekeningen heb ontvangen, die ze in april vorig jaar naar Nederland hadden gestuurd. We hebben niets gekregen en dat zal wel door de gebrekkige postbezorging vanuit Zuid Afrika komen. Jammer.
In het huis is weinig veranderd. Het ziet er allemaal nog goed uit. En de drie huismoeders vanaf het begin (in 2006) werken er nog steeds. Een goed teken.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten